Van onrust naar samenwerking

De zorgen van de CEO

Vanaf de eerste voorbereidingsgesprekken maakte de CEO één ding duidelijk: "Ik wil geen praatbarak, ik wil concrete resultaten. Mensen moeten weten wat ze na deze sessie te doen staat."

Ze was bezorgd dat de hete hangijzers – onderwerpen die al te vaak zorgden voor spanning – de sessie zouden domineren en de energie uit het team zouden zuigen. Bovendien verwachtte ze concrete output, liefst zo visueel mogelijk.

Onze opdracht was niet om oplossingen aan te dragen, maar om de weg naar die oplossingen te faciliteren. We wisten dat de sleutel lag in het proces. Niet het wat, maar wel hoe we de gesprekken zouden voeren, zou het verschil maken.

Zich voorbereid hebben én voorbereid zijn

Nog vóór de tweedaagse begon, spraken we met elk van de managers. Niet zomaar voor een kort overleg, maar diepgaand en gedetailleerd. Welke thema’s wilden ze naar voren brengen? Wat waren hun zorgen, hun gewenste uitkomsten? En vooral: hoe konden we ervoor zorgen dat iedereen niet alleen gehoord werd, maar dat er concrete stappen uit voortkwamen?

We werkten aan variatie in werkvormen, van interactieve oefeningen tot visualisaties, zodat het team betrokken bleef en gefocust op de uitkomsten.

Maar zelfs met de beste voorbereiding, kun je altijd een onverwacht iets op je pad krijgen. Of zoals Karl en ik vaak zeggen: "Je moet je voorbereid hebben én je moet voorbereid zijn!" Maar goed ook, want die 'onverwachte' wendingen kwamen er!

Kritisch moment

Op een bepaald moment, dreigde een discussie te verzanden in geklaag en gekibbel over KPI's. Ik herkende het als een opportuniteit om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen, zonder er één enkel woord aan te moeten toevoegen. Terwijl er heen en weer werd geargumenteerd, legden we de diverse ideeën visueel vast op een groot bord. Het effect was bijna direct.

Waar mensen een paar momenten ervoor nog energie voelden wegstromen in uiteenlopende meningen en belangen, ontstond nu een gemeenschappelijk beeld. Iedereen keek naar hetzelfde, en zag de verbanden. Plotseling werd wat eerst abstract en ongrijpbaar leek, tastbaar en helder.

Dit is geen magisch trucje, maar de kracht van visueel faciliteren. Dat geeft richting aan de gesprekken en zorgt ervoor dat iedereen op dezelfde lijn komt, zonder dat iemand het gevoel krijgt dat zijn of haar ideeën verloren gaan. En de kritische stemmen? Die veranderden in constructieve bijdragen. Waar eerst scepsis heerst, zien we nu betrokkenheid en energie.

Naar actie

Door tijdens de visuele facilitering voortdurend te focussen op de vraag: "Wat kunnen we hier concreet mee doen?" verplaatsen we de energie zich van frustratie naar actie. Elke vorm van weerstand wordt omgezet in een bijdrage aan het einddoel.

Iedereen in het team werkt op dat moment samen naar iets groters.

De kracht van collectief leren

Wat deze tweedaagse écht bijzonder maakt, is dat het ganse team heeft samengewerkt en daarbij kritische punten niet uit de weg zijn gegaan. Dit resulteert in een concreet actieplan.

Bovendieen hebben mensen van elkaar geleerd! Ze voelen zich gehoord en groeien als individuen én als team. Dit is de ware kracht van faciliteren: het helpt niet alleen om knopen door te hakken, maar zorgt ervoor dat mensen samen sterker worden.

Bij The House of Coaching geloven we dat de échte waarde ligt in het bevorderen van zowel individueel als collectief leren en ontwikkelen.

Wil je zelf ervaren hoe faciliteren jouw team kan versterken?

• Schrijf je in voor onze Masterclass Faciliteren en ontdek hoe jij teamoverleggen kunt omzetten in inspirerende, actiegerichte sessies. Meer info hier.

Door Steff Vanhaverbeke